د پوهنې وضعيت څنګه وو؟ - دپوھنی وزارت

د پوهنې وضعيت څنګه وو؟

پرله پسې دريو لسيزو جګړو، کورنیو نا آرامیو او وسله والو نښتو په هېواد کې ستر بشري ناورين رامنځ ته او  د پوهنې په ګډون ټول اقتصادي، فرهنګي او ټولنیز بنسټونه يې یا بیخي له منځه وړي او یا يې سخت زیانمن كړي وو. هماغه وه چې په ۱۳۸۱ كال كې د موقتې ادارې په راتلو سره دغه نوي نظام ته څه د لازم ظرفیت او مهارت لرونکي بشري ځواک له پلوه او څه د ساختمان او بنسټونو له لحاظه داسې یو نیمګړی او معیوب پوهنيز سيستم په میراث پاتې وو چی هېوادوالو ته د باكيفيته او پر وخت خدمتونو د وړاندې کولو ډیر لږ وس یې درلود، چې د بېلګې په توګه يې داسې يادونه كيږي:

  • يوازې یو میلیون هلکانو ته د عمومي زده کړو په ۳۴۰۰ ښوونځیوکی د ۲۰۷۰۰ ښوونکو لخوا زده كړې ورکول کیدې او په دې توګه د هغه وخت د پوهنې سیسټم د خلکو اړتیاوو ته د ځواب ویلو توان نه درلود.
  • معياري، ملي او واحد درسي نصاب او درسي كتابونه موجود نه وو چې د زده كوونكو ستونزې يې حل كړې او د هغوى په ذهني وده كې يې مثبت رول لوبولاى واى.
  • یوازې څلور دارالمعلمينونه په څلورو ولایتونوکې د ۴۰۰ تنه نارينه محصلینو او ۵۰ تنه نارینه استادانو په لرلو سره فعال وو.
  • د تخنيكي او مسلکي زده کړو ۳۸ ښوونځي په قسمي توګه فعال وو چی۱۵۰۰تنه نارینه زده كوونكي او ۵۰ تنه نارینه استادان پکی په زده کړو او تدریس بوخت وو.
  • په کال کې یو ازی ۲۲۰۰۰ نارینه نالوستي هېوادوال د لیک لوست زده كړې په کورسونوکې په زده کړه بوخت وو.
  • یوازې ۷۹۰۰ محصلانو د لوړوزده کړو په ۱۵ موسساتو کې لوړې زده كړې كولې.