زندگینامهٔ محترم شیخ عبدالمالک حقانی، معین تعلیم و تربیهٔ وزارت معارف
محترم شیخ عبدالمالک حقانی به تاریخ ۲۴ اسد ۱۳۴۵خورشیدی، در ولسوالی معروف ولایت قندهار چشم به جهان گشود و از همان آوان کودکی، در مقایسه با دیگر هم سالانش، عطش و اشتیاق فراوانی به فراگیری دانش داشته و روحیهٔ عمیق علمی در وجودش نمایان بود. آموزشهای ابتدایی را در زادگاه پدریاش (ولسوالی معروف)، به انجام رسانید. سپس بهمنظور تکمیل تعلیمات دینی، عازم بلوچستان شده و در آنجا از محضر علمای نامدار چون مولوی عبیدالله قندهاری (رح)، غبرگی آخندزاده صاحب (رح)، مولانا عبدالقادر کاکری (رح) و سایر علمای برجسته بهرهٔ علمی فراوان برد.
پس از آن، دورههای خورد و بزرگ تحصیلی را در دارالعلوم حقانیهٔ اکوره ختک پشاور به پایان رسانید و همزمان، تخصص فقه (تخصص فی الفقه) را در مرکز علمی مولانا سیفالله صاحب فرا گرفت.
معین محترم تعلیم و تربیه وزارت معارف پس از تکمیل سفرهای علمی خویش، به عرصهٔ تدریس روی آورد و زندگی خود را بر بنیاد همین ذوق و رسالت علمی آغاز کرد. او از این راه، در تعلیم و تربیه علمی نسلها، بیداری فکری جامعه و گسترش روشنایی اجتماعی و معنوی، تلاشهای خستگیناپذیر انجام داده است.
نامبرده در دورهٔ پیشین ا.مارت اسلامی، عضویت شورای علماء را بر عهده داشت و با آغاز ج.هاد و مبارزهٔ بیستساله، در چارچوب رهبری م.جاهدین ا.مارت اسلامی، مسئولیت اکمال و دعوت را عهدهدار شد.
بعدها بهسبب دشواری اوضاع و شرایط، به پاکستان مهاجر شد و در آنجا نیز به خدمت خود در کمیسیون نظامی ا.مارت اسلامی ادامه داد. سپس در ساختار ا.مارت اسلامی، حدود یازده سال بهحیث رئیس محکمهٔ مرافعهٔ ولایت قندهار ایفای وظیفه نمود، پس از آن برای یک سال مسئول کمیسیون نظامی تعیین شد و در ادامه بهعنوان معاون ستره محکمه منصوب گردید.
در حال حاضر، محترم شیخ عبدالمالک حقانی بهعنوان معین تعلیم و تربیهٔ وزارت معارف ا.مارت اسلامی افغانستان ایفای وظیفه مینماید و بهگونهٔ شبانهروزی در راستای تقویت کمی و کیفی نظام تعلیمی و بهبود آموزشهای دینی و عصری فرزندان این سرزمین تلاش میورزد.
وی چراغی فروزان در عرصهٔ علوم دینی، الگویی کمنظیر در اخلاق و شخصیتی برجسته در میدان علم بهشمار میرود. او نهتنها از آگاهی ژرف نسبت به قرآن کریم و سنت نبوی( صلی الله علیه وسلم) برخوردار است، بلکه در حوزهٔ اخلاق، عرفان و امور اجتماعی نیز نمونهای شایسته برای دیگران محسوب میشود.
اندیشهٔ او همواره بر محور عدالت، صداقت و پاسداری از حقوق مردم استوار بوده و در خدمتگزاری به اقشار نیازمند، بهویژه فقرا، یتیمان و محرومان جامعه، فداکاریهای بیشماری انجام داده است.
شخصیت علمی محترم شیخ صاحب تنها به مطالعه و دانشاندوزی محدود نمیشود؛ بلکه او در مباحث فکری و علمی با علمای برجستهٔ همعصر خویش نقش فعال داشته و برای شاگردان و منسوبین خود، راهنمایی بیبدیل بهشمار میرود.
وی با اخلاص کامل، در تقویت روحیه و پیشرفت علمی آنان میکوشد. درسهای او همواره منبعی برای گسترش تفکر علمی، پرورش عقل و درک عمیق فضایل دینی بوده است.
بهطور خلاصه میتوان گفت که نامبرده در طول زندگی خویش، قربانیهای فراوانی در راه دعوت دین، اخلاق و حقیقت متحمل شده است. سخنانش همواره چون سرچشمهای از علم، حکمت و نورانیت روحی، دلها را مجذوب میسازد و نام او برای همیشه با احترام در عرصهٔ فضیلت و معرفت یاد خواهد شد.